Koiboi Piet aka Cowboy Piet

Na lange tijd afwezigheid, eindelijk weer eens inspiratie om te schrijven. De kracht van een goede blog is om regelmatig wat te posten, dus ik ga mijn best doen om de komende 7 weken tijdens mijn verblijf in Canada op de TK Ranch, elke week een stukkie te schrijven.

Lees verder →

Het is zeven uur en buiten is het bijna helemaal licht. Gisteren zaten we om deze tijd al in het zadel, omdat een aantal koeien door of over een hek gekropen waren en op de ‘highway’ liepen. Een passerende kennis liet zondagmiddag een bericht op het antwoordapparaat achter, maar het was te laat toen we het bericht hoorde om nog op pad te gaan.

Lees verder →

Er is al weer een week voorbij. Snotverju, de tijd vliegt voorbij. Afgelopen week hard gewerkt in de bakkerij, maar nu is het lekker weekend. Alhoewel, zaterdag toch nog een halve dag gewerkt, omdat we Pretzels voor het October fest moesten bakken. De katholieke kerk van Meritt organiseert dit als een ‘fundraising’. Meerdere keren per week is er wel een of ander evenement of geld in te zamelen. Vorige week zondag was ik vrijwilliger bij een Terry Fox Run. Ik wist de dag van te voren geen eens wie Terry Fox überhaupt was. De goede man is al twintig jaar geleden aan kanker overleden, maar toen hij daar nog toe in staat was, heeft hij met een kunstbeen geprobeerd van ‘coast-to-coast’ te lopen of te rennen. Na zijn overlijden is er een hele organisatie om hem heen ontstaan. Mijn taak was om op een kruispunt, met een reflecterend vestje aan, de deelnemers de weg te wijzen. This way please! En natuurlijk ook aanmoedigen. Way to Go! Looking good!

Lees verder →

De eerste week is omgevlogen, en het was een goede keuze om eerst een weekje vakantie te nemen. Aardige mensen ontmoet, mooi weer gehad en prachtige natuur gezien.

Bij aankomst in Calgary twee nachten bij George en Lise gelogeerd, die een kamer in hun kleine basement appartement via AirBnB verhuren. Een stel uit Quebec, dat twee jaar geleden in Europa de ‘Camino de Santiago’ hebben gelopen. Omdat ik mijn auto weer in Calgary moet inleveren, heb ik de laatste nacht van mijn vakantie nogmaals bij hun geslapen. “De volgende keer kom je als een vriend, en hoef je niet te betalen.”

Lees verder →

De bedoeling was een update te geven van de afgelopen week, maar momenteel zit ik met mijn been omhoog in het huis Sara, de dochter van Paul en Dorothy. De prachtig Fries heeft me -na een wilde rit- van zich afgebokt, en is daarna op mijn onderbeen gaan staan. Omdat we de kudde moesten verplaatsen heb ik nog anderhalf uur doorgereden. Mijn broekspijp klemde om mijn gezwollen kuit, en de pijn werd ondraaglijk. Na een slapeloze nacht ben ik vandaag naar het ziekenhuis geweest. Een flink hematoom, dus minstens 4 a 5 dagen met mijn been omhoog. De arts van de eerste hulp adviseerde me om direct terug te komen als mijn voet gevoelloos word, dus verblijf ik nu bij Sara, die zowat naast het ziekenhuis woont. Lees verder →

Het is dinsdagochtend 6.30 uur, en omdat Paul vanochtend praktijk aan huis heeft, ga ik pas rond het middaguur naar de bakkerij in Merritt. Gisteren was het Victoria-dag in Canada, een soort Konninginedag. Het 1ste lange weekend van het jaar, waarbij iedereen gaat kamperen.
Waar te beginnen de afgelopen week te beschrijven? Ik heb elke dag een aantal uren in de bakkerij gewerkt, en mag mijn eigen agenda maken. Voor hun receptenmap probeer ik Nederlandse producten uit, en ‘vertaal’ die naar de Canadese bakkerij standaard. Veel flashbacks naar bakkerij Kuiper in Baarn en mijn stage in California. Dat is een dikke 20 jaar geleden…
Woensdag mocht ik de Rotary lunch bijwonen. Eerst richting de Canadese en Amerikaanse vlag het volkslied zingen. Meestal geeft aan gast een spreekbeurt van 10 min. maar gelukkig was er al een gastspreker uitgenodigd. Pfff, het zweet braak me uit.
Lees verder →

We gaan op berenjacht. We gaan een hele grote vangen. Wat een prachtige dag.

Vannacht begon de hond wild te blaffen, en wilde naar buiten. Ik uit bed om de deur open te doen. Hij rende weg, en bleef naar het dak van het overdekte terras blaffen, waar ik wat gerommel hoorde, dus waarschijnlijk een marter of een ander beest. Om even polshoogte te nemen, liep ik ook maar even naar buiten. Plotseling een bruine beer die agressief naar mij begon te grommen. Naar binnen kon ik niet meer, veel te gevaarlijk dat hij mij van bovenaf besprong, en het was niet bepaald een Beertje Kolakol. Hij maakte aanstalte om van het dak te springen, omdat de hond als een gek te keer ging. Ik wist dat er een geladen geweer in de truck lag, en je kan vrij snel handelen als de adrenaline door je lijf giert. Hij sprong van het dak, en liep richting het bos. Ik schreeuwde opdonderen K*T beest, maar omdat de hond bleef blaffen, draaide hij zich om voor een aanval. In a split second richtte ik mijn geweer en haalde de trekker over. BAF! Recht door zijn schouder, en in zijn hart. Nog een diepe zucht, en even later lag jij 300 kg beer aan mijn voeten.

Lees verder →